Deutsch   English   Français   Nederlands   Español   Polski

facebook-Button

JHWH in hebräischen Buchstaben
besucherzaehler-homepage.de

Het meisje en het kettinkje

Deutsch English Nederlands Polski 25.07.2016

Er was eens een jong meisje dat met nog een paar zusjes opgroeiden in een fejn harmonieus gezin. Financieel had het gezin het niet breed maar ze hadden genoeg te eten en te drinken.

Moeder en dochterHet meisje ging altijd graag met haar moeder mee boodschappen doen. Dit vonden ze beiden gezellig, en het meisje dramde nooit of ze dit of dat mocht hebben. Nee, ze hielp haar moeder mee de benodigde boodschappen opzoeken en wist op een gegeven moment precies wat de voordeligste producten waren hoewel ze nog maar net lezen, schrijven of rekenen kon.

Ze genoten beide van deze activiteit en moeder kon het niet laten haar zo nu en dan een dikke knuffel te geven.

Heel nu en dan verraste moeder haar met een ijsje.

Op een gegeven moment kwamen ze langs een vak met speelgoed, en daar bleef ze op een gegeven moment als aan de grond genageld staan bij een rek met nep sierraden. "Oh Mamma, moet je eens kijken wat een mooi kettinkje hangt daar. Mam, mag ik die hebben?"

nep kettinkjeMam had die maand al veel extra uitgaven gehad, en besefte dat ze dan de andere kinderen dan ook wat mee moeste brengen, dus dat zit er niet in.

Het meisje was echt teleurgesteld, ze was helemaal verliefd op dat kettinkje, en er kwam langzaam een traan in haar ogen.

"Weet je wat!" zei Mam: "Je krijgt toch zakgeld, als je nu flink gaat sparen dan kun je hem van je eigen zakgeld kopen."

Haar ogen begonnen alweer te twinkelen en ze gingen opgewekt naar huis.

Ze was altijd spaarzaam met haar zakgeld omgegaan en na alles geteld te hebben zag ze dat ze nog maar een paar weken hoefde te sparen. Iedere keer als ze boodschappen gingen doen ging ze gauw kijken of het kettinkje er nog hing. Kort voor ze genoeg gespaard had bleek het kettinkje verkocht te zijn. Diep teleurgesteld gingen ze naar huis. Haar moeder probeerde haar te troosten en zei: "Als je nu goed blijft sparen dan komen er vast wel weer nieuwe kettinkjes te hangen, en dan kun je hem gelijk kopen."

Dit deed ze, en warempel de volgende keer hing er weer een soortgelijk kettinkje, maar deze vond ze zelfs nog mooier, en, ze kon hem nu gelijk kopen.

Haar dag kon niet meer stuk. Huppelend en dansend ging ze naar huis, en liet hem trots aan iedereen zien.

Meisje´s avonds toen Papa naar huis kwam sprong ze gelijk bij hem op schoot en liet hem trots haar mooie kettinkje zien. Papa bewonderde het kettinkje en vond hem ook héél mooi.

 

De tijd verstreek, en het meisje bleef heel blij met haar kettinkje, deed hem behalve ´s nachts verder ook nooit af, en ze zat er altijd met te spelen. Het was, en bleef haar heel dierbaar.

Op een dag, toen ze weer bij haar vader op schoot kroop toen hij van z´n werk kwam kwebbelde ze hondert uit over wat ze die dag beleeft had. Vader zag dat het kettinkje al behoorlijk slijtplekjes ging vertonen, en niet meer zo heel mooi was. Op een avond vroeg haar vader opeens met een wat ernstige toon: "M´n fijne meid, kijk me eens aan", en stelde de overbodige vraag: "Hou je van me?" "Ja, natuurlijk Papa dat weet je toch!" en gaf hem een stevige knuffel. "Geef me dan je kettinkje", zij eij en hield z´n hand op.

Hier schrok het meisje van, werd stil, moet een paar keer slikken. Dit had ze nooit verwacht dat Papa het mooiste wat ze had van haar zou vragen. Ze snapte het niet en liet zich langzaam van zijn schoot glijden en liep bedrukt naar haar kamer.

De volgende week herhaalde dit ritueel zich, en weer ging ze bedrukt naar haar kamer.

De derde keer vroeg haar vader het weer: "M´n lieve meid, houd je echt van me?" "Ja Papa, hééél hééél erg, dat weet je toch?" "Ja meid, ik ook hééél erg van jou ... écht je ben een hele fijne lieve dochter!!! Geef me dan je kettinkje."

Het meisje had de vraag al verwacht. Papa hield z´n hand op. Bedrukt, en met tranen in haar ogen deed ze haar kettinkje af. Liet het in haar hand glijden, maakte haar hand dicht, hield het nog even stevig vest, en maakte die langzaam in de hand van haar vader weer open. Vader deed zijn hand in zijn zak, drukte z´n dochter dicht tegen zich aan, haalde vervolgens iets uit z´n zak en zei: "Houd je hand eens op." Het meisje hield verdrietig haar hand op en Papa opende zijn hand en liet er een schitterend kettinkje van zuiver puur goud en hele mooie schitterende edelsteentkes in haar hand achter met in het midden een mooi fonkelend echt diamantje.

kettinkjeHet meisje begon te huilen van ontroering. "Voor mij ... ?" zei ze ongelovig. Zo iets moois had ze in haar stoutste dromen niet durven dromen. Een écht gouden kettinkje met mooie edelsteentjes en zelfs een prachtig fonkelend diamantje. Nu huilde ze van geluk, blijdschap en ontroering. Vader had het gespaard van de fooien die hij bij z´n werk soms kreeg of voor klusjes die hij soms bij anderen deed.

Ze kroezelde zich tegen haar vader aan, kroop helemaal op zijn schoot in elkaar gebiologeerd door het fonkelende kettinkje die ze door haar handen liet spelen, en vader omarmde, en knuffelde haar. "Oh Papa, wat ben je een lieve papa. Dit had ik helemaal niet verwacht papa, niet durven hopen." "M´n lieve meid" zei hij, "je bent me véééél méééér waard dan dit kettinkje, ik wil hiermee alleen laten zien hoeveel ik van je houd." Ze hield het kettinkje lange tijd in de hand en bekeek steeds de prachtige edelsteentjes, en het schitterende diamantje dat vonkelde in het licht. Uitendlich deed ze het om haar hals, en droeg het haar hele verdere leven. Hoewel het een héél duur kettinkje was, was het niet wat het gekost had wat het voor haar zo waardevol maakte. Het was gebaar van de liefde en inspannigen van haar lieve ouders hetgeen het voor haar van onschatbaar waarde maakte.

Vader en dochterDie dag is altijd een bijzondere gebleven waarin de dochter het liefst en waardevolste wat ze had en zo moelijk afstand van kon doen, had weggegeven uit liefde voor haar vader. Niet wetende dat haar vader een nog véél mooier geschenk voor haar in petto had indien ze zich bereid toonde het mooiste en waardevolste bezit wat ze had aan hem te geven.

Dit is een mooi en ontroerend verhaaltje, maar er licht nog een waardevoller vergelijk met een diepere betekenis in dit verhaaltje ...

Lees maar verder als je wilt ...

 


Pfeil nach oben